PAM สำหรับกรองและบีบตะกอน: เลือกประจุอย่างไร

ตารางทิศทางตามชนิดตะกอน

ตารางนี้เป็นจุดตั้งต้น ตะกอนจริงมักผสมหลายคุณสมบัติ ต้องทดสอบตัวอย่างเพื่อตัดสิน:

ระดับประจุและมวลโมเลกุล

ระดับประจุ (charge) คือความหนาแน่นของกลุ่มประจุบนโซ่พอลิเมอร์ แคตไอออนิกระดับสูงเกาะตะกอนอินทรีย์ได้ดี แต่ราคาสูงกว่าและไวต่อน้ำเค็ม แอนิออนิกระดับสูงสร้าง floc แรงกับแร่ แต่กับตะกอนอินทรีย์แพ้แคตไอออนิก

มวลโมเลกุลกำหนดขนาด floc กลุ่มเดียวกัน ระดับสูงกว่าให้ floc ใหญ่กว่าและตกเร็วกว่า แลกกับการเตรียมสารละลายยากขึ้น เครื่องกรองสายพานและเครื่องปั่นเหวี่ยงชอบมวลโมเลกุลสูง เครื่องกรองแผ่นให้ความสำคัญกับการปล่อยน้ำมากกว่าขนาด floc

ปริมาณยาและการเตรียมสารละลาย

ความเข้มข้นทำงาน 0.1 – 0.25 เปอร์เซ็นต์ เตรียมด้วยน้ำสะอาดถ้ามี กวนช้า 30 – 60 นาที พักให้พอลิเมอร์พองตัวเต็มก่อนส่งปั๊ม สารละลายเก็บเกินหนึ่งถึงสองวันจะอ่อนแรง ควรเตรียมตามกะ

ปริมาณยานับตามน้ำหนักของแข็ง ไม่ใช่ปริมาตรน้ำ เช่นสาย 80 ลูกบาศก์เมตรต่อชั่วโมงที่มีของแข็ง 1.2 เปอร์เซ็นต์ คิดเป็นของแข็งราว 960 กิโลกรัมต่อชั่วโมง ที่ปริมาณยา 20 กรัมต่อตันของแห้ง ใช้ PAM ราว 19 กรัมต่อชั่วโมง ตัวเลขนี้เป็นจุดตั้งต้น สนามจริงมักต้องปรับขึ้นเมื่อผงละเอียดเพิ่ม

ทดสอบตะกอนก่อนสั่งซื้อ

เอาตะกอนจริงหนึ่งลิตร เตรียมสารละลาย PAM จากหลายกลุ่มที่ความเข้มข้นเท่ากัน เติมปริมาณเท่ากันแล้วสังเกตสามอย่าง: เวลาที่น้ำแยกออก ความใสของน้ำที่แยก และความเหนียวของตะกอน ตะกอนที่ดีแยกน้ำเร็ว ก้อนกระชับ ไม่เกาะมือ

ผลดีในบีกเจอร์ยังไม่พอสำหรับเครื่องใหญ่ แต่ช่วยตัดกลุ่มที่ผิดออกก่อน จากนั้นขอตัวอย่างสองสามกิโลกรัมของสองรหัสที่คัดมา ทดลองบนเครื่องจริงช่วงกะเบา แล้วจึงเซ็นสัญญาตามรหัสที่ยืนยันแล้ว